gelişme..

neden en korkunç kabuslarımda hep merdiven iniyorum diye düşünüyordum. yüksek bir yerden inmeye çalışıyorum. aslında realitede çıkmak zordur, tırmanmak. ama ben inmeye korkuyorum. ağaçta kalan aptal kediler gibi. neden? neden? kurduğum ve tıkır tıkır işleyen şeyleri- işi, arkadaşları, ilişkileri değiştrimekten çok korktuğum için olabilir mi? başarısızlığın bende paranoya olması, değişiklikten, gerçekten başka bir insan olmaktan deli gibi korkuyor olmamdan. tüm yaşamım bir döngüler toplamı. aynı şeyleri başarıp, aynı şeyleri başaramayışlar demeti. hep aynı hataları hiç ders almadan yakın periyotlarda yapma. ben değişmediğim için hiçbirşey değişmiyor. ben nasıl değişeceğim? kendimi nasıl aşacağım? kendime saygımı yeniden nasıl kazancağım. çıktığım ve bana yüksek gelen bu yerden nasıl ineceğim. kendimi bir kuleye mi kapatıyorum, adına da başarı mı diyorum. yoksa adı becerme mi? talimatları uygula, doğru parçaları doğru yere koy, ve gerçekte hiç risk alma, hiç zora gime, hiç akıl yürütme.. her zaman bunu yapıyorum.