bu aptalca yorum bile olmayan film notlarıyla özellikle içini boşaltmaya başladım ortamın.. zaman ayırmak zor geldi ya da enerji... bir de şu malesef kalemimden kan damlıyor hikayesi..
hafta sonum neredeyse berbattı. aslında ne kadar kötüyse o kadar iyiydi.. ama benim ruhum çok hasta.. kalbim yaralı.. içip unutmak istemiyorum artık, görmezden gelemiyorum.. bunun tamamen tıbbi bir durum olduğunu telkin ediyorum kendime avunmak için. bir tür mutluluk hormonunun ya da enzim ya da neyse işte yeterince üretilemediğini- tarafımdan- ve gereksinimim çok güçlü olduğu içinde.. böyle adict bir hayat yaşadığımı.. bulduğum herhangi herşeye hastalıkla sardırışımın mazereti.. kendimle yalnız kalmamak için..
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder