10 Ocak 2009 Cumartesi

Üç Maymun

Çok acayip güzeldi, ağzım açık kaldı. Çok klostrofobikti mesela öncelikle ki ben bunu çok severim. Kendimi o acayip evde sandım filmin büyük bir kısmında. Sonra feci gerçek, çok yakın bir yozluğu vardı; ne acayipti ya. Ne sessiz ne gürültülüydü.. Ne aşina ne yabancıydı.. Ne kestirilebilirdi ve de ne şaşırtıcıydı.. Bu tip yönetmenlik durumu, bir tür doğa üstü güç sanırım, gift denen şeyden. Ben zamanı durdurabiliyorum; ben duvarlardan geçebiliyorum; ben de film yönetiyorum.. Başka bir açıklama bulamıyorum; başka türlü gerekçelendiremiyorum bu işi bu şekilde yapmayı. Vay be.

Hiç yorum yok: