Julio Medem ile güzel bir tesadüf karşılaştırdı beni. Çeşitli açılardan yavan gelmiş olsa da ısrar etmek istiyorum. Bu ara ısrar etmek istiyorum. Biraz greek tadı aldım ama ege değil akdenizdi kokan. Bronzlukları karıştıryorum hep. Ana (Manuela Vellés), 16 yaşında bir ressam. Madrid'de bir tür bağımsız sanat okulunda aşkla, sanatla ve kendisiyle karşılaşıyor. Ölümün br bitiş değil başlangıç olduğuna vurgu yapan bir öykücük. Protest hem de; naif bir sanat değil yapılan; avrupalılara yakışan tarzda herbirimizin dünyayı değiştirebileceğine inanan bir duruşu var. Bana da çok tanıdık ve yakın geliyor. Bir sahne var; aklıma kazınan. Bir animasyon; 10 saniyelik. Sevgilinin göğsüne elini sokup kalbini tutan aşık.. Ve bıraktığında verdiği acı.. Bu herkese biraz tanıdık gelir mutlaka. Neden gelmesin? Ve mağara duvarlarındaki kapılar..Susayım, durayım...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder