Ölüm Asansörü diye çevirmişler; ama bir ismi daha vardı; İdam Sehpası.. Biraz zorlama olmuş ama olmuş netekim. 1958 yapımı filmin çağında idam müebbet gibi bir ceza işte ve yargıçlar kalem kırmaya alışık herhalde bilmiyorum; hemen bir idam bir sehpa.. Fransız , giyotin falan.. Louis Malle'in ilk filmi imiş ki karalığından ötürü- evet damakta bıraktığı tat enfes olmakla beraber- devamını izlemeye cesaretim yok gibi.. Kısa vadede.. Finans sektöründe kısa vade 1 yıldan az zamanlar içi kullanılıyor. Sinema sektöründe ?? Referans noktası Miles Davis üstadımız idi. Kendisinin müziğini yaptığı tek film olageliyor-muş-Hemen koştuk aldık tabi. Bunu yiyen bunu da yiyor gibi oldu. Filmin hakkını veremiyorum galiba. Müziğin de verememişidir belki.. Ne diyorum. Çok Fransız; tam zamanının filmi. Karalar karası bir film olmakla beraber öyle çok dönemeç var ki; her an işler yoluna girecekmiş gibi pır pır ediyoruz. Aktristimiz Jeanne Moreau donuk ve.. hani cool değil de cold derler ya; karizmasıyla yerlere çalıyor hem bizi, hem aşığını.. Beraber göründükleri tek sahne yok bu arada, şimdi farkettim. Aslında var.. Herneyse.. Güzel pekçok şey var; yönetmen de zaten Paris'i anlatmak istemiş; ama böyle yollar, köprüler, kemerler görmüyoruz; ziyadesiyle 5oler Paris'ini soluyoruz.. Pek lezzetli..Evet.. Böyle..
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder